Terug

Ontmoeting met Erica in Sheffield

Donderdag 23 juli 2016

Vandaag echt een dag met veel indrukken, Ik heb "Erica" van mijn boek Rood Licht weer ontmoet. Om haar het boek te geven en om te zien hoe het was met haar..We zouden elkaar ontmoeten bij de grote kathedraal in het centrum van Sheffield. Rob wilde graag mee gaan omdat hij zich zorgen maakte over mijn veiligheid, maar Erica zou zeker niet me me praten als ik met een man was, dus ik beloofde hem voorzichting te zijn, niet naar vreemde plaatsen te gaan en hem te bellen zodra ik in gesprek was met Erica. Dus ik stond alleen bij de grote kathedraal te wachten en te wachten, maar ze kwam niet. Ik zag alleen 2 vrouwen lopen die vlak bij me gingen zitten en naar me keken, maar ik kon Erica niet erkennen. Deze vrouw had een heel ander haarkleur en haarstijl en ze was met een andere vrouw van mijn leeftijd die onder de blauwe plekken zat, met een blauw oog en een bloeding in het oog. Toch liep ik naar ze toe voor de zekerheid en hoorde heel zachtjes mijn naam noemen. De vrouw met de andere haarkleur en -stijl bleek toch Erica te zijn. Ze was echter heel bang voor pooiers en wilde eerst zeker weten dat ik alleen was. Haar uiterlijk was totaal anders dan ik eerder had gezien, om niete herkend te worden en uit angst voor de pooiers die nog steeds achter haar aanzaten. Maar haar zachte bange stem klonk nog steeds hetzelfde. Zij had de andere vrouw meegenomen omdat de vrouw in gevaar was en zij voor de vrouw zorgde. Ik zei dat het prima was en gezellig zo en ik nam ze allebei mee uit eten in een rustige pub om de hoek .

Wat een verhalen hoorde ik weer, ik kan er bijna een nieuw boek over schrijven, over het leven van de vriendin van Erica .Ik noem haar Sara. Sara was van mijn leeftijd, een lieve en intelligente vrouw, zelfs met een graad aan de universiteit. Maar haar eerste vriend dwong haar in de prostitutie en sloeg haar telkens in elkaar als zij niet genoeg geld had verdiend, hij forceerde haar crack en alchol te gebruiken. Uiteindelijk rende ze weg bij deze man en kwam ze een "lieve" man tegen die van haar hield. Helaas was deze man nog erger dan haar vorige vriend en zo ging haar leven gedurende jaren verder. Nu heeft ze vier uit huis geplaatste kinderen en is ze verslaafd aan alcohol en drugs. Haar nieuwe vriend heeft haar vele malen zo hard geslaan dat zij vaak in het ziekenhuis belandde, soms bewusteloos. Maar toch gaat zij steeds naar hem terug omdat zij denkt dat ze niks waard is dit verdient. 6 dagen geleden maakte zij een opmerking over iets kleins thuis, en hij sloeg haar zo hard en wurgde haar en zij dacht dat ze dood ging. Ze schreeuwt heel hard om hulp maar niemand van de buren lijkt te reageren. Zij kon uiteindelijk in zijn ogen krabben en wegrennen op straat, waar ze in elkaar zakte. Ze werd wakker in het ziekenhuis en heeft aangift gedaan tegen haar vriend. Hij zat een weekeinde in de cel maar is nu vrijgelaten, in afwachting op de rechtzaak. Hij is erg boos op haar vanwege de aangifte en is nu naar haar op zoek. Ze trilt en kijkt bang rond als we praten. Erica zorgt nu voor haar, maar Erica is nu ook terug aan de crack, is ook bang en nog steeds bedreigd door haar ex pooier.

Als we later de pub uitlopen kijken ze allebei angstig rond kijken voor ze op straat durven te stappen ,Ik heb ze verteld waar ze help kunnen krijgen en ze allebei dik geknuffeld en vertelt dat ze wel veel waard zijn. Ze verlaten mij allebei met het boek Red Alert. Ze waren er heel blij en zeiden dat ze nooit een cadeau krigen. Tijdens het eten zaten ze allebei al in het boek te lezen. Wij besloten om contact te houden. Met een raar gevoel en verdrietig om zoveel leed en hopeloosheid laat ik hen achter.

Later loop ik door een straat op weg terug naar mijn hotel en kom een groep van ongeveer 6 mannen tegen. Een man stapt op mij af en zegt "hello darling do you want to have a nice time?" Ik lach vriendelijk en zeg nee en wil verder lopen. Hij zegt "give me five" en steekt zijn hand omhoog voor mijn gezicht. Voor ik het echt besef geef ik hem een high five en dan pakt hij mijn hand stevig vast en laat niet los. De mannen lachen en ik denk: oh nee, wat stom van mij. Maar ik moet sterk zijn en ik trek mijn hand snel en loop verder. Hij roept me nog na dat hij me uit eten wil nemen naar een mooi romantisch restaurant. Ik antwoord nee sorry, ik heb het druk en ik loop snel weg. Ik hoor later dat het pooiers waren.... zo snel pakken ze vrouwen en zeggen lieve dingen en dan ben je gevangen! Van Rob mag ik niet meer alleen op deze plekken lopen en morgen ga ik lekker op stap met Jesse en Rob ...niet meer alleen .....