Terug

November 2017: Het Roemeense parlement

Zaterdag 03 maart 2018

Ik vloog naar Boekarest in november 2017. Toen ik op het vliegveld arriveerde, dacht ik gewoon een taxi te moeten nemen naar mijn hotel, maar toen ik in de aankomsthal binnenliep zag een vrouw met een bordje waar mijn naam op stond. In de auto, bestuurd door een man, vertelde ze me dat ze werkte voor Interpol!

In m'n hotel was ik geschokt dat ik een kaart van de stad kreeg, waar op de achterkant foto's stonden van halfnaakte vrouwen, sommigen leken nog maar een jaar of 18 te zijn. Naast hun foto's stonden telefoonnummers die je kon bellen om de vrouwen te huren voor seks in je hotelkamer. Dit was zo erg, dat ze flyers uitdeelden met info en telefoonnummers van prostituees! De foto's leken erg verdrietig, de vrouwen hadden zulke droevige blikken en waren waarschijnlijk geforceerd dit te doen, of zelfs verhandeld.

De volgende dag begon de conferentie in het parlement, dat in een prachtig paleis zat dat was gebouwd door de gevallen communistische dictator Nicolae Ceaușescu. Het is het op één na grootste kantoorgebouw ter wereld, alleen het Pentagon is groter. De conferentie was getiteld "integriteit in de publieke sfeer". Het begon met een galadiner en het was echt een groots evenement met livemuziek, eten, en ongeveer tweehonderd gasten. Ik zat aan de tafel van de vicepresident fan Roemenië en andere parlementsleden, samen met Frits Rouvoet van Bright Fame Amsterdam, en Nico van People to People, een Roemeense organisatie die verhandelde en in de prostitutie geforceerde Romakinderen en -vrouwen helpt. Het was bijzonder om mensen te ontmoeten van het Witte Huis, een professor van de Harvard University in Boston, verscheidene leden van het Europees Parlement, en Leo, een Europees Parlementslid die ook ambassadeur is van mijn boek Rood Licht.

De volgende dag begon met het International Prayer Breakfast, waarna de conferentie met ongeveer driehonderd gasten begon. De meeste gasten waren politici uit Roemenië en Europa, en gasten uit de VS en Groot Brittannië.

Ik sprak ongeveer tien minuten lang over mensenhandel en de gevaren voor Roemense meisjes en vrouwen. Ik zei dat we ons moeten verenigen en moeten stoppen met het weggeven van vrouwen aan toeristen in hotels, en dat meer financiering nodig is voor Roemeense organisaties. Ik vertelde het verhaal van een Roemeens meisje dat verhandeld was. Ik vertelde dat de Roemeense vrouwen die ik ontmoet had in Amsterdam bang waren om terug te gaan naar Roemenië, omdat ze voor de rest van hun leven bestempeld waren als prostituee. Ik vroeg de regering om hun ogen te openen voor de situatie van deze vrouwen, om voor ze te staan en ze te beschermen, om ze te helpen om thuis te komen en een nieuw leven op te bouwen. Ik was aardig zenuwachtig; het werd gefilmd door twee verschillende televisiezenders en gehoord door erg belangrijke mensen.

Ik was zo opgelucht toen iedereen klapte, sommige mensen huilden zelfs. Veel mensen praatten met me, en iedereen nam een sponsorboek van Rood Licht mee naar huis. Slechts een paar in het engels, maar wel driehonderd Roemeense exemplaren! Dankzij mijn spreken ben ik nu uitgenodigd om te spreken in Brussel en in de VS. De sponsorboeken mogen nu in hotelkamers komen te liggen, dus ik hoop dat ik genoeg gefinancierd kan worden om dit voor elkaar te krijgen.

Het was een van de meest opwindende dingen die ik ooit heb gedaan, spreken in een paleis voor het Roemeense parlement; het was fantastisch!

Die middag had ik een heerlijke lunch met Frits en Leo. Na de lunch gingen Frits en ik op avontuur. We namen een taxi naar een heel arm dorp, om een meisje te ontmoeten dat geholpen en gered was door Bright Fame. Ze had moeite om werk te vinden, om de rekeningen te betalen en eten te kopen, de we hebben haar en haar broertje allebei geholpen en bemoedigd.

Boekarest is een deprimerende stad; heel veel mensen hebben amper genoeg geld voor eten. Het gemiddelde salaris is 200 euro, maar al het eten, alle kleren, en brandstof hebben dezelfde prijs als in de rest van Europa. Alleen de huur is goedkoper. Ik voelde me ellendig toen ik door de straten van Boekarest liep omdat de mensen er zo droevig uitzagen, ze zagen er vuil en uitgeput uit.

Heel veel meisjes worden vanuit Roemenië verhandeld naar verschillende plekken in Europa. We moeten uitstappen en stoppen om deze situatie nog langer te negeren!